Яхшы күршеләр дә булсын иде

Фәйзи Галимов Бөек Ватан сугышы ветераны. Ул Ерак Көнчыгышта хәрби хезмәттә булган. Якташыбызга 9 ел солдат формасы кияргә туры килә. Аннары туган авылына кайта. Лашман кызы Наҗия белән алар 1951нче елны гаилә коралар. 60 елга якын бергә гомер итәләр, өч бала тәрбияләп үстерәләр. Читкә китеп тә яшиләр, әмма олыгайгач, туган якка кайтып урнашалар. 

- Авылдагы йортны хәзер нишләтәсез инде? - дип сорадым Наҗия ападан. - Сатарга туры килер инде. Билгеле, жәл. Ә нишлисең?! Олы кешегә авылда ялгызы яшәргә авыр,- ди ул. - Монда бит бөтен уңайлыклары өйдә. Урамга чыгып йөрисе юк. Квартираларыбыз бик әйбәт. Обойларның да матурларын ябыштырганнар. Ошамаслык җире юк. Шунда исәнлек белән тынычлыкта яшәргә язсын инде. Күршеләрем кемнәр булыр икән, дип бераз борчылып торам. Алла бирсә, яхшы кешеләр туры килер. Авылда күршеләр әйбәт иде. Килгәнемә ике-өч кенә көн, авыл сагындыра да башлады. 

Наҗия апа эшне озакка сузмаган, килгән атнасында ук, бабайлар җыеп, яңа квартирасына дога укытып алган. Ярый әле бу көннәрдә Себер якларыннан кайткан кызы Роза янәшәсендә булды, барлык эшләрендә дә ярдәм итте.